حکایت بیقراری

1ـ این شعرها و جملات زیبا که در پست قبلی نوشتم، فقط تعدادی از پیامکهایی بود که از طرف دوستانم به مناسبت میلاد حضرت مهدی(عج) فرستاده شده بودند که من هم به آنها با عوض کردن پیامکها با هم!! برای آنها فرستاده ام!

2ـ با ارسال پیامک؛ اول مسلمان بودن دوم شیعه بودن سوم منتظر بودن برای حضرت مهدی (عج) و چهارم اظهار ارادت به امام زمانمان را فریاد می زنیم. هر پیامک که می فرستیم یا دریافت میکنم؛ چه بخواهیم و چه نخواهیم حامل این پیامها به صورت غیرمستقیم است. یعنی به صورت غیرمستقیم اعلام میکنیم که من مسلمانم شیعه هستم منتظر حضرت مهدی(عج) هستم و به ایشان هم ارادت دارم و در روز تولدش شادیم را به دوستانم اعلام می نمایم.

3ـ به نظر من اعلام هر موضوعی چه به صورت زبانی، چه به صورت کتبی و چه به صورت پیامکی!! تعهدآور است. به عبارتی دیگر پای هر حرفی که زدی باید بایستی چون این نوع اظهارات دارای معانی بالایی هستند حرفهایی هستند که از ایمان و اعتقاد هر  کس سرچشمه میگیرد؛ پس باید شرایط عملی آن را هم بپذیری باید متعهد باشی و...

4ـ کسی که با یک شعر یا جمله ساده (پیامک) ده یا بیست تومانی اینگونه مسائل اعتقادی را به دوستانش اعلام میکند، پس حتما و حتما باید شیعه واقعی و منتظر واقعی اش باشد.

5ـ نیم ساعت پیش برای کاری با ماشین به خیابان رفتم. خیابانها پر بود از حضور مردم برای جشن میلاد حضرت مهدی(عج). شیرینی و شربت بود که فراوان بین مردم پخش میشد. بخاطر همین ترافیک درست شده بود زیاد! دود اسپند هم در بعضی جاها فضا را پر کرده بود. اکثرا هم با استفاده از سیستمهای صوتی قوی صدای مداحان مشهور را پخش می کردند. خلاصه اینکه همهمه ای بود در خیابان. نمیدانم خوب است یا بد؟! اما من وقتی اینگونه حضور و اظهار عشق و علاقه را می بینم؛ به نقد آن می پردازم و این سوال را می پرسم که مردم چقدر نسبت به همین اظهار عشق و علاقه ای که به امام زمان دارند، پایبند هستند؟! چقدر به خاطر حضرت مهدی(عج) رفتارها، خواسته ها و کردار خود را اصلاح میکنند؟! چقدر مردم داری میکنند؟! چقدر به فکر فقرا و مساکین هستند؟! چقدر در این اوضاع وخیم اقتصادی امروزه به فکر یکدیگر هستند و به قولی هوای همدیگر را دارند؟! و چقدرهای دیگر!!

6ـ به نظر من حضرت مهدی(عج) و برنامه ریز ایشان (خداوند متعال) آنقدر که به اعمال و اقدامات عملی مردم اهمیت میدهند به اینگونه اظهار علاقه های زودگذر مردم اهمیت نمیدهند! ارزش اقدامات عملی مردم در نزد خداوند خیلی بیشتر است تا پخش شیرینی و شربت و.... به عنوان مثال با این همه اسراف در پخش شیرینی و شربت از سوی مردم و اسراف در چاپ بنر و بیلبوردهای رنگارنگ از بودجه بیت المال از سوی نهادهای دولتی و.... و به خصوص این همه بی برنامگی در اجرای اینگونه جشنها، امام زمان نخواهد آمد!!

7ـ مخالف اینگونه اظهار علاقه و برپایی جشنها نیستم اما امام زمان(عج) با این تیپ علاقمندان ظاهری نخواهد آمد! هرکسی هم به جای امام زمان(عج) باشد نمی آید! چون که اکثر مرد حرف هستیم. حرف هم که به قولی هزینه ای ندارد و باد هواست!! امام زمان(عج) مرد عمل میخواهد نه مرد حرف!